Geceleri hiç çekilmiyorsun Türkiye…

IMG_1516

Sabaha kadar dünyayı, Türkiye’yi beklediğimiz oluyor bazen.

Londra karardığında çıkıyorsun ortaya. Ofiste tek başına.

Özgecan ölüyor, Nuh ölüyor, baş başa kalıyorsun onlarla öyle. Uzanamadığın acıları yazıyorsun. Mesafeni koyuyorsun. İşini yapıyorsun. Onların öldüğünü kendi dilinde, kendi dilini konuşmayanların arasında yazıyorsun.

Yalnız kalıyorsun. Yalnız başına acıyorsun. Bir de… uzaktasın, daha çok acıyorsun.

Birileri ölürken, o birilerini temsil etmesi gerekenler de birbirlerini meclis tokmağıyla kovalıyor.

IMG_1514Nefret ettiriliyor insanlar birbirilerinden. Şiddet sıradanlaşıyor.

Elini uzattığında dokunamadığın acıları yazıyorsun. Ama gece olmuş, sabahı bekliyorsun, Londra’da tek başınasın.

O an ne yanındaki İranlı ne de yanından geçen İngiliz, kimse anlamıyor ama içinden ağlıyorsun.

Diline yabancılaşmamak için uğraştığın memlekette duyguların kendi dilini arıyor. Bulamıyor kızarıyorsun. Gözün yaşarıyor, İranlılar görmesin diye ekrana daha çok yaklaşıyorsun, sıktığın dişlerin birbirine sürtünüyor tam o sırada.

Sabah olsun.. Sabah olsun da bitsin diye bekliyorsun.

Hafif gün ağardığında da “Ne olur bu bir rüya olsun” diyorsun…

Türkiye… Geceleri hiç çekilmiyorsun…

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s